بیابان بیابان ...

بیابان بیابان افسانه . خیال . حرفهای نگفته .

قدم قدم . انسانهای مچاله بلند قد . قدم قدم ...

من و صدای آشنایی که می آید . خیلی دویدی . آخر دنیا هایت نزدیک است . شاید مرحله ایی تازه ...

میچرخی و به پشت سر نگاه میکنی . خیل انسانهایی که سرگرم رنگ و وارنگ زندگی . پیچ و تاب دار و درخت ها بازی میکنند و می آیند .

غلو میکنم .

اما دیگر رنگ زندگی آن رنگی نیست . که قبلا میدیدم . غلو میکنم .

تو که آن دورها می آیی . همیشه دوست داشتم . با تو بیشتر از اینها دوست باشم . نمیدانم چرا اینها را از رفتارم نمیفهمی . نمیدانم چرا تو بلد نیستی عاشق دوست شدن باشی . باور نمیکنم . تو حرفی برای گفتن نداری . نمیتوانم باور کنم . قلب و دلت مشتاق نیست . پر تپش تر بتپد . یک جور دیگه .

هذیان میگویم .

میدانی . حرف آخرم چیست . از اینکه همیشه دور از هم بودیم و راه می آمدیم . ناراضیم . بدترین اتفاق در این دنیا . دور بودن آدمها از همدیگه است .

آدمها عجب موجوداتی هستند .

میخواهم بدانی قلب من هم مثل تو میتپد . میخواهم بدانی اون دنیایی که تو دوستش داری و نمیتونی چطور ترسیمش کنی . چطور تعریفش کنی . منم اون دنیا رو دوست دارم .

باور کن .

میدونی چرا ....

نمیدونم .  اما کاش میتونستم . دنیای تو رو برات ترسیم کنم . تا همدیگرو باور کنیم .

ای بلندیهای جهان بیایید پایین . بگذارید همه عالم را من و این دوستم ببینیم . تا به درک یکسانی از همه چیز برسیم .
///////////////////////////////////////////////////

فعلا نابرابری است . بی عدالتی حرف اول و آخر زمانه ماست .

هر چه اتفاق می افتد . ۷۰درصدش ناحق و ۳۰درصدش به سمت درستی پیش میرود .