شب . از نیمه گذشته است

مدام در مسیر سکون و طغیانم . زیر پوست زندگی . مثل تو

این  را می گویم . شاید تو هم چیزی بگویی . من بدانم آیا . آنجا هم . پیش تو هم طوفان می آید ؟

مدام دریا آرام میشود . و مدام موج میخیزد . ز زیر پای جان و دل . این هوس .

آفتاب که می آید . میفکرم . شب هم مهتابی خواهد بود .

اما ناگهان آسمان میغرد . آبها میجوشند . صخره ها خشمگین . میکوبند به آبها . موج ها میخیزند ز جا . از سر غیرت طغیان آب . میزنند بر هم .

من آن نگون بختم . میان دریا و ساحل . بر فراز موجها و روبروی خشم صخره ها .

میانداری نمی دانم چگونه باید کرد .